{M}_JeE* " Be with me"

จะบอกว่า...ขอบคุณนะ

ขอบคุณี่ทำให้ฉันมีความสุข

ตอนแรกฉันเจ็บ

เธอไมได้ทำทำฉันเจ็บนะ

ฉันทำตัวเอง

เธอกับฉันมันมีหลายๆ อย่าง

ที่มันดูจะเป็นไปไม่ได้

น้ำตา..ที่มันไหลออกมาตอนนั้น

แต่ตอนนี้ฉันจะไม่เจ็บอีกต่อไปแล้ว

เธอจะไม่ได้เห็นน้ำตาฉันอีก...

ฉันรู้ว่าเธอไม่ต้องการ

ไม่มีคำไหนจริงๆ ที่จะพูดได้

นอกจาก ..ขอบคุณ

ขอบคุณที่หันมามองทางด้านหลังบ้าง

เธอมีดอกาศที่จะได้มองไปรอบๆข้าง

หรือด้านหน้าของเธอมากมาย

แต่..เธอกลับมองย้อนกลับมา.เก็นเศษอะไรเล็กน้อย

ตามทางเดินของเธอ

 

 

ตอนนี้เป็นได้มากเท่านี้

จะบอกว่าฉันดีใจมาก ดีใจจริงๆ

ฉันไม่รู้ ว่า "ไม่ใช่"

มันจะเกิดขึ้นตอนไหน

เวลา...

จะเป็นตัวกำหนดเอง

ไม่ว่าจะ ฉันไม่ใช่

หรืเธอไม่ใช่ก็ตาม

แต่ตอนนี้..ฉันขอเก็บเวลาที่ดีแบบนี้

ฉันจะพยายามเก็บมันไว้ให้นานที่สุด

เท่าที่ฉันจะทำได้

ฉันจะไม่ฝืน..ฉันสัญญา

 

ขอโทษ..ถ้าฉันทำให้เธอรู้สึกอึดอัด

ฉันไม่รุ้ว่าฉันเป็นคนทำรึเปล่า

แต่ว่าไม่รุ้สิ ..

กลับเป็นฉันเองมั้งที่รุ้สึกแบบนั้น

ฉันขอโทษที่ไม่ค่อยได้พูดกะเธอ

แต่ถ้าเธอไม่ได้รุ้สึกอึดอัด

งั้น มันก็ทำให้ฉันสบายใจ

ไอเรื่องที่จะไปไหนที่ฉันบอกไปนั้น

ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ

ฉันแค่อยากให้เราพูดกันก็เท่านั้นเอง

ฉันเองที่กลัวเธอจะเบื่อ..อึดอัด

เธอไม่ต้องกลัว ว่าเธอจะทำให้ฉันเจ็บนะ

เธอจะไม่ทำให้ฉันเจ็บ

ถ้จะเจ็บ..คงเป็นวันสุดท้ายที่ฉันหรือเธอรู้สึกแบบนี้

ฉันคงไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้

แต่มันจะเป็นวันเดียว และวันสุดท้ายนัน้

 

โกดกันบ่อยๆ ก็ได้นะ

ฉันอยากง้อ..55+

เธอน่ารักดี

เธอเป็นคนแรกที่ฉันบอก..นะ

ไปละ

ชอบเธอน้า

55+

 

 

 

 

 

 

เจ็บ...

ฉันยอมแลก

ถ้าสิ่งที่ฉันทำ..

มันทำให้เธอสบายใจ...

ฉันอยากบอกว่า..ฉันเต็มใจทำ

ฉันสัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด

เเต่ฉัน..

คงไม่สามารถลืมได้....

ความพยายามของฉัน..

มันไม่สำเร็จ...

ขอเวลาฉันอีก..

 

อาจเป็นการดีกว่า...ถ้าเธอจะได้รู้

ฉันอยากให้เธอรู้มากกว่า

เเต่สิ่งนี้มันจะไม่เกิดขึ้น...

ฉันทำไม่ได้...

ไม่กล้าพอ...

อยากให้เธอรู้...ว่าฉันเป็นอย่างไร

ฉันคงขอมากเกินไป

มันเป็นสิ่งเดียว..

เป็นสิ่งที่เธอให้ฉันไม่ได้

และก็เป็นสิ่งเดียวที่ฉันบอกเธอไม่ได้

ฉันขอโทษ..

 

 

ความสวยงาม...ของความเจ็บปวด

ขอบคุณ..

ที่ทำให้ฉันรู้จัก

ความเจ็บปวด...

ทำให้รุ้ว่ารักมีค่าเเค่ไหน

การที่เราไม่เคยผิดหวัง...หรือเจ็บปวด

เราก็จะไม่รุ้ว่า

ความสุข...ที่ได้รักนั้น

มีค่าเเค่ไหน

ถ้าไม่มีวินาทีนั้นผ่านเข้ามาในชีวิต

เราจะไม่มีวันรู้เลยว่า..หัวใจเรา..

อ่อนเเอแค่ไหน..

น้ำตาที่ไหลออกมา..

เเต่สุดท้าย...

มันก็จะผ่านไป...

ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น..

เป็นบทเรียนสอนใจ..

หรือเราจะใช้มันเป็นอดีตฝังใจ..

 

 

 

การผิดหวัง..

ไม่ใช่เรื่องผิดที่จะเอาหัวใจไปรักใครซักคน

และก็ไม่ใช่เรื่องผิดที่เขาไม่ต้องการมัน..

และปฏิเสธมันกลับมา

กล้า....

ไม่มีใครหวังที่จะได้รับคำปฏิเสธ

แม้ไม่ต้องการคำปฏิเสธ...

แต่เราก็ไม่สามารถเลือกคำตอบได้..

ถ้าเลือกได้...

ความรักคงไม่ใช่สิ่งที่มีค่ามากมายขนาดนี้..

 

 

ร้องไห้..

ไม่มีใครบังคับใหเราร้องไห้ได้...นอกจากตัวเราเอง

ไม่มีใครมาบังคับให้เราเสียใจได้...นอกจากตัวเราเอง

ไม่มีใครบังคับความเสียใจให้อยู่กับเราตรงนี้ตลอดไปได้...นอกจากตัวเราเอง 

 

 

ให้...

เพราะรักคือการให้..

การให้เขาไป..ก็คงเป็นความรักอย่างหนึ่ง..

เรานั่งเสียใจกับตัวเอง...

โดยหวังว่าจะมีใครซักคนรับรุ้

เเต่คงเป็นไปไม่ได้

อยากให้เธอเห็นใจ

สงสารฉันบ้างง

เเต่ความรักไม่ใช่ความสงสาร..

ฉันไม่ได้ต้องการความรู้สึกเช่นั้นน

 

 

ขอบคุน...ที่ไม่รู้ว่าฉันเป็นเช่นไร

 

ความเสียใจ...เกิดขึ้น...

เพราะทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น..

เสียงความผิดหวังเหล่านี้ไม่มีใครได้ยิน

นอกจากตัวฉันเอง

 

 

 

 

 

 

 

เพิ่งรู้ว่าน้ำตาที่ไหลออกมามันจะทำให้รู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ

พูดไม่ออก..

ไม่สามารเล่าให้ใครฟังได้

เจ็บมากจริงๆ

สูงเกินกว่าที่จะเอื้อมถึง

ขอโทษ..ทุกๆ อย่าง

ยิ่งใกล้ไปมากเท่าไร..ยิ่งออกห่างมากเท่านั้น

 

บางครั้งมันก็เจ็บ เจ็บมาก จนร้องให้ไม่ออก

รัก กับชอบมันต่างกัน

ความรู้สึกนี้อาจเป็นเพียงเเค่ชอบ

เเต่อาจเป็นเพราะชอบ "มาก" เท่านั้นเอง

พยายามห่างจากเธอเเล้ว

พยายามเเล้ว...จริงๆ

เธอไม่ต้องลืมเค้าก็ได้

เเค่เพียงเปิดใจให้ฉันบ้างก็พอ

สงสารฉันบ้าง

ทั้งหมด ...ฉันผิดเอง

ที่...คิดไปเอง

ขอให้เราห่างกันเถิด..

ถ้าไม่สนใจ

อย่าทำฉันคิดไปไกลเกินกว่านี้

เจ็บ...

มากเท่าไร

ฉันของโทษ

ฉันพยายามจะลืม

ลืม..ให้หมด

ให้เวลาฉันบ้าง

ตอนนี้ฉันไม่มีใครจริงๆ

ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกนี้ด้วย

อยากระบาย

เเต่บอกใครไม่ได้

อึดอัด...

อยากให้มีคนเข้าใจฉันบ้าง

จะได้รู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร

ไม่ใช่เป็นที่สอง

เเต่เป็นคนไม่มีอันดับเลย

ขอร้องนะ

ห่างจากฉันซักพัก

การห่างจากเธอ ...

ฉันเจ็บมากเท่าไร

ไม่มีใครรู้...

ไม่มีใครเข้าใจ

ไม่มีใครช่วยฉันได้

สิ่งนั้นมันทำให้เธอไม่ลืม

ฉันไม่สามารถลบความทรงจำเธอได้

เเต่ฉันอาจลบความทรงจำตัวเองได้

ให้เวลาฉันอีกซักนิด

ฉันสัญญา

ฉันจะพยายามลืม

เธอ...

 

 

ตัดผม?

ตัดดีไหม

ทำไมต้องตัดผม

คนเราตัดผมเนื่องจากอะไร

ตัดเเล้ว..

รู้สึกดีขึ้นจริงๆ เหรอ

อกหัก...ตัดผม

งั้นฉันอยากไปตัดผม

ฉัน

 

 

โอยยย

เลิกเรียน

ไปดูหนังครับ

อีเรื่องมิวเซียมอ่า

มันส์ๆ

ตื่นเต้นตื่นเต้น

หนุกอ่า

 

555

เรื่องหน้าเเตกไม่ได้อยุ่ตงนั้นค่า

มันอยู่ที่

พอดูหนังเสร็จปุ๊ป

อ่อลืมบอก

ไปกันกับ

มด ลิน ขิง หมวย เอมี่

คือดูเสร็จ

ก็ไม่รุ้ไปไหน ไอขิงก็นั่งชาร์ตเเบบท

มดกะลินเลยไปห้องน้ำ

คือว่าห้องน้ำชั้น5ที่โรงหนังอ่า

คือว่าแบบ

ทางเข้าห้องน้ำคนพิการอ่า

มันไปทางเดี่ยวกับห้องน้ำชายไง

เเล้วห้องน้ำหยิงมันอยุ่อีกฟังนึง

คือ

ด้วยความขี้เกียจรอคนที่ห้องน้ำ ญ เยอะ เเละเเบบ

กัวสกปรก

ไอเราเลยเดินไปเข้าห้องน้ำคนพิการ

ไอลินเข้าห้องน้ำ  ญ

เเล้วเเบบก่อนเข้าได้ยินเสียงไอรินเรยก เเต่คิดว่าคงไม่มี ไร คงหาว่ากุบ้าเข้าห้องน้ำคนพิการ

เเต่คือว่ามันสบายอ่านะเลยเข้า

พอเข้าปุ๊ป ก็ชิ้งฉ่องเลย พอเเบบใกล้เสร็จ

คือห้องน้ำมันเป็นที่ล๊อกเเบบ ปิดอ่า

คือว่าบิดเอาอ่า เเล้วมดก็เห็น

อะไรมันลับๆ ล่อ หน้าประตู

ก็คิดว่าไอลินเเกล้งชัว

อีกเสี้ยววินาที

ฉิ้งฉ่องเกือบจะเสร็จ

คนเปิดปะตูเข้ามา

โห

 

 

 

เเม่เจ้า

หนักงานทำความสะอาดคับ

ไอเราเลยดึงกางเกงกะโปงขึ้นทันที

เเล้วก็รีบล้างมือๆ วิ่งออกมาเลย

เเบบ

หน้าเเตกโคตรๆ เค้าเเบบ

เกือบเเอบเหห็น

คือเค้าจะมาบอกว่าห้องน้ำญ อยู่อีกฝั่ง

เค้านึกว่าไอเราเข้าห้องน้ำชาย

คือเเบบ

ชุดพละ

พระเกี้ยว เป้งๆๆ

ติดกลางอก อายโคตรรร

เค้าเห็นว่า ไอเราเลยจิงๆ ออกมา หน้าตาไม่รุ้ไม่ชี้

555

อายว่ะ

เเล้ว งงใช่มะ

ว่าเค้าเข้ามาได้ไง

คือว่า

มดหมุนกลอนไม่สนิท

เห้อ

เสล่อออมากมาย

จบๆ

555

 

 

 

"ความรักมันก้อเหมือนที่จอดรถ"

 

"วนรอบแรก  เฮ่อรถเต็มไปหมด จะมีที่ว่างบ้างไหมเนี่ย  เหนื่อยนะ

วนรถเนี่ยก็เหมือนกับการที่เราต้องการหาใครซักกคน ยิ่งหาก็ยิ่งไม่เจอ(อืม แอบหาไม่เจอ)"

 

"วนรอบสอง เจอละที่ว่าง  เเต่เห่ยย ทำเลไม่ดีเลยว่ะ 

ลองขับไปข้างหน้าดีกว่า (เป็นกุกุจอดเลยนะ)

เผื่อจะมีที่ดีดว่างนี้  ดั้นนน ไม่มี กลับมาจอดที่เก่าก็ได้วะ 

อ่าวเวนกำ มีคนจอดไปเเล้วอ๊ะ

ไม่ค่อยต่างกะที่เราเจอใครคนหนึ่งที่เเสนดีแต่คิดว่าหาดีกว่านี้ก็ได้

 (คือเบบยังไม่เจอคนเเรก- -)พอคิดได้ ก็อดซะละ"

 

วนรอบที่สามก็ได้วะ  อ๊าวว อิ๊บอ้าย ขับเลยเว่ยเฮ้ยย แม่..ไรว้า

"คล๊ายๆ ป่ะ ก็ไอทำนองที่ว่า รักเเล้วไม่บอก ปิดกันไป ปิดกันมา..

กลัวเสียฟอม กลัวเค้าไม่รัก(อันนี้กุเห็นด้วย) เก็บไว้ดีกว่า  เพื่อนก็พอวุ้ย

พอเลยปุ๊ป จะถอยก็ไม่ได้ รถข้างหลังก็เสียบเลย เป็นไงล่ะ เศร้าเลย(กำลังกัว)"

 

"เอาวะรอบที่สี่ก็"ด้ เฮ้ยเจอเเล้ว เเต่ถอยยากชิบ

 คันหลัง(ก็เกาดิ) ก็ตามมาอีก เวง

ไปข้างหน้าอีกก้ได้วะ อ้าว ทำไมคันหลังเข้าง่ายจังวะ

เฮ่อ ชวดอีกเเล้วกุ เหมือนกับที่เราเห็นเค้าสูงเกิน 

(เเต่สูงจิงๆอ่า) พยายามไปก็เหนือป่าว(ไม่รู้จะพยายามยังงัย)

เป็นงัยล่ะ

ต้องสู้ไม่สู้ก็อดดิวะ"

 

" มันจะยากจะเย็ยอะไรขนาดนี้กะการที่หาที่จอดรถ 

เอาน่า รอบที่ห้า(ความพยายามเยอะเนาะ)นี้น่าจะมี  เฮ้ย..

มันจอดซ้อนคันได้นี่หว่า(เพิ่งมาฉลาด)

เเต่ไม่เอาดีกว่า เด๋วเค้าเข็นไปชนตูดคันข้างหน้าก็เศร้า 

ก้อเหมือนไปรักกับคนมีเจ้าของเข้า(เหมือนกุตอนนี้)

ไปเป็นกิ๊กเค้า(อันนี้ไม่เหมือนแหะ) ต้องคอยระมัดระวัง 

เเล้วสุดท้ายก็ไม่มีความสุขอยู่ดี ..อิอิ "

 

" ปัดโถ่เฟ่ย  ก็ได้วะๆ กลับไปจอดบ้านก็ด้าย 

เดินมาเองก็ได้ (เออ เพิ่งจะคิดได้ เปลืองน้ำมันวะ) สุดท้าย บางครั้ง

การแสวงหาก็ทำให้เกิดความทุกข์ (คือกุยังไม่ได้เเสวง เต่มันทุกข์ไปเเล้ว)

บางครั้งการอยู่คนเดียวมันก็สบายจาย อย่างที่คาดไม่ถึงเหมือนกัน "

 

 

" อ๊าววว ว่าไง ขอติดรถไปด้วยคน "

 

 

 

 

จบละคะ  ชอบมากอ่า

ขอบคุนพี่ป้อเอง 

บทความหนุกมาก